Αν αντιμετωπίζετε συμπτώματα που σχετίζονται με τον αυχένα είναι σημαντικό να αναζητήσετε βοήθεια και να επισκεφθείτε έναν έμπειρο ειδικό υγείας για μία έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση και άρα την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Στο άρθρο αυτό θα βρείτε πληροφορίες σχετικά με τις απαραίτητες εξετάσεις για το “αυχενικό σύνδρομο”, απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις, καθώς και σημεία που πρέπει να προσέξετε σχετικά με τη διάγνωση του αυχενικού.
Πού απευθύνομαι για τη διάγνωση του αυχενικού συνδρόμου;
Συνήθως η πρώτη επίσκεψη γίνεται σε ορθοπεδικό, ο οποίος μπορεί κατά περίπτωση να επιλέξει εκτός από την απαραίτητη κλινική εξέταση, να συνταγογραφήσει και άλλες εξετάσεις όπως απλές ακτινογραφίες, αξονική ή μαγνητική τομογραφία, ηλεκτρομυογράφημα κλπ.
Εάν δεν υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος που να απαιτεί χειρουργική επέμβαση ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει φαρμακευτική αγωγή. Σε μερικές περιπτώσεις είναι απαραίτητο το κολάρο αυχένα, πάντα όμως υπό την προϋπόθεση ότι ανακουφίζει τον άνθρωπο που πάσχει.
Στη συνέχεια, τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη η φυσικοθεραπεία. Ο εξειδικευμένος φυσικοθεραπευτής θα πρέπει να πάρει το ιστορικό του πάσχοντος, να κάνει ειδικά διαγνωστικά τεστ και να επιλέξει μια στοχευμένη και εξατομικευμένη θεραπεία.
Κλινική εξέταση για αυχενικό πόνο
Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει:
- Τη λήψη ιστορικού του ασθενή
- Την φυσική εξέταση
Η εξέταση πρέπει να είναι πλήρης, να είναι συστηματική και συγκριτική, ώστε να μην παραλειφθούν όργανα ή συστήματα.
Τα ευρήματα της εξέτασης, σε συνδυασμό με ένα πλήρες αλλά και στοχευμένο ιστορικό, συμβάλουν στην ορθή και έγκαιρη διάγνωση, η οποία με την σειρά της είναι απαραίτητη για την αιτιολογική θεραπευτική αντιμετώπιση του νοσήματος ή των νοσημάτων του ασθενή.
Ο ρόλος της κλινικής εξέτασης στην φυσικοθεραπεία
Κάποιοι διερωτώνται για ποιο λόγο χρειάζεται να γίνει κλινική εξέταση και από φυσικοθεραπευτή. Η απάντηση σχετίζεται με τις θεραπευτικές επιλογές που έχει ο γιατρός (φαρμακευτική αγωγή, αυχενικό κολάρο, χειρουργική επέμβαση) και ο φυσικοθεραπευτής.
Η φυσικοθεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει φυσικά μέσα (ηλεκτροθεραπεία) για την ανακούφιση από τον πόνο, ειδικές τεχνικές (manual therapy) για ανακούφιση από τον πόνο, βελτίωση της κίνησης αλλά και θεραπευτική άσκηση η οποία θα πρέπει να ξεκινάει άμεσα από την πρώτη ή δεύτερη θεραπεία.
Το φυσικοθεραπευτικό πλάνο, δηλαδή, περιλαμβάνει:
- θεραπευτικές τεχνικές και θεραπευτική άσκηση που εκτελούνται στο φυσικοθεραπευτήριο
και επιπρόσθετα:
- καθοδήγηση για ασκήσεις που γίνονται στο σπίτι
- εξατομικευμένη συμβουλευτική για αποφυγή καθημερινών συνηθειών που επιβαρύνουν το πρόβλημα και παράλληλα για υιοθέτηση συνηθειών που το βελτιώνουν και αποτρέπουν τις υποτροπές.
Η φυσική εξέταση στη φυσικοθεραπεία αποτελείται από ειδικά τεστ, δηλαδή κινήσεις, οι οποίες μας δείχνουν το βασικό μηχανισμό που προκαλεί πόνο ή δυσκαμψία. Όταν εντοπιστεί αυτός ο μηχανισμός τότε ο φυσικοθεραπευτής εκτελεί αντίστοιχες κινήσεις (τεστ) με στόχο την ανακούφιση από τον πόνο ή τη βελτίωση της κίνησης. Έτσι γνωρίζει ακριβώς τί τεχνικές θα επιστρατεύσει για να ανακουφίσει τον πάσχοντα από τον πόνο και να απoκαταστήσει τη φυσιολογική κίνηση.
Συνεπώς, η φυσική εξέταση στη φυσικοθεραπεία είναι πολύ πιο λεπτομερής και εξειδικευμένη και συνοψίζεται σε αυτό που λέμε διαχείριση του “διακόπτη του πόνου”, ενώ τα τεστ που χρησιμοποιούνται ονομάζονται τεστ “πρόκλησης – ανακούφισης”.
Επιπλέον, κατά τη λήψη ιστορικού από τον φυσικοθεραπευτή, είναι αναγκαία η αναλυτική καταγραφή για κάθε ασθενή των απαντήσεών του σε σχέση με τις δραστηριότητες που περιλαμβάνει η καθημερινότητά του, αλλά και τις δραστηριότητες στις οποίες θέλει να επιστρέψει μετά την αποκατάστασή του, ώστε να μπορέσει ο φυσικοθεραπευτής να προσαρμόσει με τον βέλτιστο τρόπο το θεραπευτικό πλάνο στις ιδιαίτερες ανάγκες της ζωής του ασθενή και να δώσει εξατομικευμένες συστάσεις.
Είναι προφανές από τα παραπάνω ότι ο φυσικοθεραπευτής, δεν πρέπει να αρκείται στη διάγνωση ή στις απεικονιστικές εξετάσεις που έχει ήδη ο ασθενής, αλλά να κάνει και ο ίδιος κλινική αξιολόγηση, δηλαδή λήψη ιστορικού αλλά και αναλυτική καταγραφή και αξιολόγηση των καθημερινών συνηθειών και δραστηριοτήτων κάθε ασθενή και επιπλέον την εκτέλεση διαφόρων κινήσεων (τόσο από τον ασθενή ενεργητικά, όσο και από το φυσικοθεραπευτή παθητικά), ώστε να εντοπιστεί ο κυρίαρχος μηχανισμός του προβλήματος και να μπορέσει στη συνέχεια να επιλέξει το ενδεδειγμένο για κάθε περίπτωση θεραπευτικό πλάνο και επιπλέον να προσαρμόσει με τον βέλτιστο τρόπο το θεραπευτικό πλάνο στις ιδιαίτερες ανάγκες της καθημερινότητας του ασθενή.
η φυσική εξέταση στη φυσικοθεραπεία είναι λεπτομερής και εξειδικευμένη και συνοψίζεται σε αυτό που λέμε διαχείριση του “διακόπτη του πόνου”, ενώ τα τεστ που χρησιμοποιούνται ονομάζονται τεστ “πρόκλησης – ανακούφισης”
Απεικονιστικές εξετάσεις για το αυχενικό
- Ακτινογραφία
- Μαγνητική τομογραφία
- Αξονική τομογραφία
- Ηλεκτρομυογράφημα
- Σπινθηρογράφημα οστών
Οι εξετάσεις αυτές είναι οι πιο συνηθισμένες που θα συνταγογραφήσει ο γιατρός όταν τον επισκεφθεί κάποιος άνθρωπος που υποφέρει από πόνο στον αυχένα.
Τι πρέπει να θυμάστε σε σχέση με τις απεικονιστικές εξετάσεις;
Οι απεικονιστικές εξετάσεις αποτελούν σημαντική πηγή πληροφοριών μόνο όταν συνδυαστούν με την κατάλληλη κλινική εξέταση και το σωστό τρόπο εκτέλεσης της εξέτασης.
Μπορεί να ειδοποιήσουν τον γιατρό για σοβαρές δομικές βλάβες όπως κατάγματα, μυελοπάθεια, καρκίνος κλπ και να σώσουν τη ζωή του ασθενή. Ποτέ όμως δε μπορεί να θεωρηθεί πλήρης η διάγνωση, εάν κάποιος εστιάσει μόνο στις απεικονιστικές και δεν κάνει και κλινική εξέταση.
1. Πολύ συχνά ακούμε τους ασθενείς να λένε ότι έχουν «ευθειασμό αυχένα», δηλαδή δεν υπάρχει αυτό που θεωρείται «φυσιολογική» λόρδωση (καμπυλότητα) στον αυχένα η οποία συνήθως φαίνεται σε ακτινογραφία, που τις περισσότερες φορές έχει γίνει με τον ασθενή σε ξαπλωτή θέση. Εκτός από το ότι ο ευθειασμός δεν απότελεί πάθηση, η ξαπλωτή θέση καθιστά αμέσως την απεικονιστική εξέταση αναξιόπιστη για εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τη στάση και τα κυρτώματα της σπονδυλικής στήλης. Διαβάστε περισσότερα για τον ευθειασμό αυχένα εδώ.
2. Υπάρχει όμως ακόμη κάτι σημαντικό που αφορά την αξιοπιστία που έχουν οι εξετάσεις. Σε μια έρευνα του 2017 που μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ έγινε εξέταση με μαγνητική τομογραφία σε μια γυναίκα 63 ετών σε 10 διαφορετικά κέντρα. Δηλαδή η ίδια γυναίκα πήγε σε 10 διαφορετικά κέντρα σε διάστημα 3 εβδομάδων και έκανε 10 μαγνητικές τομογραφίες συνολικά. Αυτό που βρέθηκε ήταν μεγάλες διαφορές στα πορίσματα που συνόδευαν τις μαγνητικές πράγμα που σημαίνει ότι οι διάφοροι ακτινολόγοι που έγραψαν αυτά τα πορίσματα δε συμφωνούσαν μεταξύ τους μια και οι απόκλίσεις ήταν σημαντικές και για την ακρίβεια 49 διαφορές στην ερμηνεία των ευρημάτων μόνο σε ένα σπονδυλικό τμήμα! Είχαν δε αυξημένο ποσοστό ψευδώς θετικών ευρημάτων πράγμα που θέτει θέμα αξιοπιστίας.
Είναι προφανές λοιπόν ότι ο επαγγελματίας της υγείας (γιατρός ή φυσικοθεραπευτής) θα πρέπει να εστιάσει στη διερεύνηση των συμπτωμάτων με κλινική εξέταση και όχι κοιτώντας απόκλειστικά τις ακτινογραφίες ή τη μαγνητική τομογραφία σας.
Μια αναγκαία διευκρίνιση για τη χρήση του όρου «διάγνωση αυχενικού συνδρόμου»
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο χαρακτηρισμός «αυχενικό σύνδρομο» δεν συνιστά διάγνωση με την αυστηρή ιατρική έννοια του «συνδρόμου», αλλά έχει καθιερωθεί χάριν συνεννόησης με τους ασθενείς στην ιατρική και φυσικοθεραπευτική πρακτική.
Χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια ποικιλία συμπτωμάτων και αιτίων που σχετίζονται με τον πόνο ή τη δυσκαμψία στην αυχενική περιοχή, καθώς και συμπτώματα όπως μούδιασμα στα άνω άκρα, μειωμένη δύναμη, ζάλη και ίλιγγο που συνυπάρχουν με ενοχλήσεις στον αυχένα.
1. Ενώ στην ιατρική επιστήμη ως “σύνδρομο” γενικά ορίζεται μια ομάδα συμπτωμάτων και σημείων που συμβαίνουν παράλληλα και χαρακτηρίζουν μια συγκεκριμένη πάθηση ή κατάσταση, στην περίπτωση του «αυχενικού συνδρόμου» τα διάφορα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται σε μια πολυπληθή ομάδα ετερογενών παθήσεων.
2. Επιπλέον, ενώ ο όρος «σύνδρομο» συχνά περιγράφει μία κατάσταση χρόνια ή μη αναστρέψιμη, το «αυχενικό σύνδρομο» μπορεί να αντιμετωπιστεί απότελεσματικά με συντηρητικές θεραπείες, όπως φυσικοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή και αλλαγές στον τρόπο ζωής, και σε πολλές περιπτώσεις, τα συμπτώματα μπορούν να υποχωρήσουν πλήρως. Υπάρχουν και κάποιες σπανιότερες περιπτώσεις όπου η χειρουργική επέμβαση μπορεί να είναι αναγκαία, κυρίως όταν υπάρχουν σοβαρές δομικές ανωμαλίες ή νευρολογικές επιπλοκές.
- Ο αυχενικός πόνος απαιτεί προσεκτική εκτίμηση από ειδικούς, όπως ορθοπεδικούς και φυσικοθεραπευτές.
- Η κλινική εξέταση περιλαμβάνει τη λήψη ιστορικού και φυσικής εξέτασης, και είναι κρίσιμη για τη διάγνωση.
- Οι συμπληρωματικές εξετάσεις (ακτινογραφίες, μαγνητική τομογραφία κ.λπ.) είναι σημαντικές, αλλά δεν αντικαθιστούν την κλινική αξιολόγηση.
- Ο όρος «αυχενικό σύνδρομο» δεν απότελεί συγκεκριμένη ιατρική διάγνωση, αλλά μπορεί να ληφθεί ως μια «διάγνωση ομπρέλα» που αφορά κάθε πάθηση ή δυσλειτουργία έχει σαν πηγή τον αυχένα.
- Στις περισσότερες περιπτώσεις το «αυχενικό σύνδρομο» μπορεί να αντιμετωπιστεί απότελεσματικά.
- Η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην μείωση του πόνου ή και στην πλήρη απόκατάσταση με τις τεχνικές που εφαρμόζονται στο φυσικοθεραπευτήριο αλλά και με συμβουλευτική για την υιοθέτηση υγιών συνηθειών.
Διαβάστε ακόμα: